Voor de volgende bijeenkomst kreeg ik de opdracht om mij meer te verdiepen in computational thinking en de toepassing hiervan binnen het basisonderwijs. Op de tweede bijeenkomst geef ik hier een beknopte presentatie over, maar mijn eerste vraag was: Wat is computational thinking precies?
Het praktisch en creatief inzetten van digitale tools om een probleem op te lossen. Het probleem moet zodanig worden (her)geformuleerd dat het mogelijk is om het met computertechnologie op te lossen. (wij-leren.nl, z.d.)
Met een duidelijke definitie kom je al een stukje verder. Nu was ik benieuwd naar de toepassing hiervan binnen het onderwijs. Enkele prachtige voorbeelden heb ik bij elkaar gevonden voor mijn presentatie. Ik stuitte op een artikel genaamd robotics and computational thinking in primary school. (Chalmers, 2018) Het gaat in het artikel over een onderzoek dat gedaan is op basisscholen in Australië naar het inzetten van computational thinking en kinderen kennis laten maken met robotics. Hierbij gingen vier verschillende scholen LEGO® WeDo® 2.0 robotics kits inzetten in hun klas. Hierbij viel het de onderzoekers op dat computational thinking een zeer belangrijke plaats in zou moeten nemen binnen het onderwijs. Ze stuitten bij het onderzoek op een aantal problemen:
- Er is weinig kennis over computational thinking en het jonge kind – veel is gericht op bovenbouw, hoewel een sterke basis bij jonge kinderen van belang is
- Leerkrachten zijn niet bekend genoeg met computational thinking en te weinig onderzoek gedaan naar het inzetten van robotics. Hoe doe je dit het beste?
Een zeer interessant artikel als je meer wilt weten over computational thinking in het basisonderwijs! Het omvat natuurlijk alleen een onderzoek van een ander land, maar desalniettemin goed om te lezen.
Bron: Chalmers, C. (2018). Robotics and computational thinking in primary school. International Journal of Child-Computer Interaction, 17, 93–100. https://doi.org/10.1016/j.ijcci.2018.06.005
